غدیر

یازده مهدى
نویسنده : pooya andish - ساعت ۳:٢٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱/۱۸
 

 

 

 

یازده مهدى

عبدالله بن عباس مى گوید:

پیامبر اسلام(ص) فرمود: در شب معراج ، هنگامى که خداوند جل جلاله مرا عروج داد ، نداى حق را شنیدم که مى فرمود : یا محمّد!

ـ لبیک اى پروردگار بزرگ !!!!!

ـ آیا مى دانى ساکنان عالم بالا در چه موضوعى اختلاف نظر دارند؟

ـ پروردگارا ،  نمى دانم .

ـ آیا هنوز وزیر، برادر و جانشینى بعد از خود از میان بنى آدم برنگزیده اى؟

ـ پروردگارا ، چه کسى را باید برگزینیم ؟  تو او را براى من انتخاب کن .

ـ من براى تو از میان بنى آدم  ( على )  را برگزیده ام .

ـ پروردگارا ، او پسر عموى من است .

ـ بلکه او وارث تو و وارث علم من بعد از تو است ، و صاحب پرچم تو و پرچم حمد ، در روز قیامت و صاحب حوض توست تا هر مؤمنى را که از امّت تو وارد بهشت مى شود ، از آب آن سیراب کند.

یا محمّد! من برای خود ، به سختى سوگند خورده ام کسى که دوستدار تو و اهل بیت تو و فرزندان پاک تو نباشد ، از آب آن حوض ننوشد ، به راستى ، به راستى مى گویم ، اى محمّد! تمام امّت تو را وارد بهشت خواهم کرد جز کسى که خود ابا کند.

ـ چگونه کسى از ورود  به بهشت  ابا مى کند ؟

ـ من تو را از میان خلق خود برگزیدم و براى تو نیز جانشینى انتخاب نمودم ، تا براى تو به منزله هارون باشد براى موسى ، جز آن که هارون نیز نبى بود ، امّا بعد از تو پیامبرى نخواهد بود ، محبّت او را در قلب تو خواهم نهاد ، و او را پدر فرزندان تو قرار خواهم داد ، پس حقّ او بر امّت تو مانند حق توست بر ایشان آنگاه که زنده بودى و در میان ایشان به سر مى بُردى ، هر کس حق او را نادیده بگیرد حق تو را ضایع ساخته است و هرکه از دوستى او سر باز زند از دوستى تو ابا نموده است ، و هر که از دوستى تو سر باز زند ، گویى از ورود به بهشت ابا نموده است.

آنگاه من به سجده افتادم ، و شکر الهى را به خاطر نعمتى که به من ارزانى داشته به جاى آوردم ، در این هنگام دوباره ندا رسید :

ـ یا محمّد!  سر بردار ، هرچه مى خواهى از ما بخواه ،  تا به تو عطا کنیم .

ـ پروردگارا ، تمام امّت مرا تحت ولایت على بن ابى طالب(ع) قرار ده تا روز قیامت همه اطراف حوض من باشند .

ـ یا محمّد ، پیش از این که بندگان خود را خلق کنم ، سرنوشت آنان را مى دانم و بر اساس آن ، هر که را بخواهم هلاک مى کنم و هر که را بخواهم هدایت مى نمایم ، علم تو را بعد از تو به على داده ، و او را وزیر و جانشین بعد از تو قرار داده ام تا خلیفه تو براى اهل و امّت تو باشد ، اراده من چنین است کسى که با او دشمنى کند و منکر ولایت او بعد از تو باشد ، داخل بهشت نگردد و هر که با او دشمنى کند ، با تو دشمنى نموده ، و هرکه با تو دشمنى کند با من دشمنى نموده ، و هرکه دوستدار او باشد ، دوستدار توست ، و هرکه دوستدار تو باشد ، دوستدار من است ، به او این فضیلت را دادیم ، و به تو این چنین عطا خواهیم کرد که از صلب او یازده « مهدى » که همه از فرزندان تو و دختر تو فاطمه زهرا (س) باشند ، خارج کنیم .

ـ پرودگارا! چه زمانى وقت آن مى شود ؟

ـ هنگامى که دانایى از بین رود و جهالت آشکار گردد

قاریان قرآن زیاد باشند و عالمان آن اندک

قتل و خونریزى زیاد شود

فقهاى هدایت گر کاستى گیرند ، و فقهاى گمراه و خیانتکار زیاد شوند

شاعران زیاد شوند

امّت تو ، قبرستانها  را  مسجد کنند

قرآنها و مساجد را طلاکارى و زینت نمایند

ظلم و فساد زیاد شود وکارهاى نکوهیده آشکار گردد ، و امّت تو امر به منکر و نهى از معروف کنند

مردان با مردان و زنان با زنان خود را ارضا نمایند

پادشاهان  کافر، دوستان آنها فاجر،  یاران آنها ظالم  و مشاوران آنها فاسق باشند

سه خسوف ، یکى در شرق و یکى در غرب و دیگرى در جزیرة العرب به وقوع بپیوندد .

شهر بصره به دست مردى از ذریّه تو ، که پیروانش مردمى از افریقا هستند خراب شود

مردمى از اولاد حسین بن على (ع)  قیام کند

دجال از سوى شرق و سرزمین سیستان ظاهر شود

سفیانى ظهور کند

ـ پروردگار! پس از من ، چقدر فتنه و آشوب برخواهد خاست ؟

 منابع: کمال الدین، ج 2، ص 250، 252 -  بحار الانوار، ج 51 ، ص 68

 

 

 

 


 
comment نظرات ()