غدیر

گروه های مردم :
نویسنده : pooya andish - ساعت ۱:٥٦ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/۱٢/٢٧
 

گروه های مردم :

مردم بر پنج گروه تقسیم می شوند : گروهی از آنان از فساد در روی زمین امتناع نمی ورزند ، مگر به جهت پستی و ناتوانی شخصیت و کندی شمشیر و تهیدستی از مال دنیا . گروهی شمشیر کشیده و شر خود را آشکار ساخته و سوار وپیاده خود را بسیج نموده ، نفس خود را ( برای فساد در جامعه ) مقید نموده و دین خود را نابود ساخته اند . برای به دست آوردن پشیزی از مال دنیا که به غنیمت ببرند و سوارانی به دنبالشان بیفتند و یا منبری به دست بیاورند که روی آن نشینند و برتری بر دیگران بجویند . و چه سوداگری بدی است که دنیا را قیمت خودبینی و آن را عوض آنچه در نزد خدا برای تو آماده است ، تلقی کند !

گروهی به وسیله عمل آخرت دنیا را طلب می کنند و آخرت را وسیله عمل دنیا نمی جویند . شخصیتشان را ( تصنعی ) پایین می گیرند و گام های کوچک برمی دارند و دامن جامه شان را کوتاه می کنند و خود را به امانت داری می آرایند و پرده پوشی خداوندی را وسیله معصیت کاری خود قرار می دهند . گروهی هم احساس حقارت در شخصیت خویش است که آنان را از سلطه جویی دور می سازد و نداشتن وسیله ( مانع از خودنمایی و جاه طلبی آنان ) می گردد و ( به طور جبر ) آنان را به حال خود محدود می نماید . در نتیجه با نام قناعت خود را می آرایند و با لباس مردم پارسا خود را زینت می بخشند در حالی که این ناتوانان هرگز نه در شبی و نه در روزی شایسته قناعت و پارسایی نیستند .

گروهی دیگر می ماند که یاد سرنوشت نهایی ، دیدگان آنان را از محرمات فروبسته و بیم روز رستاخیز اشکهای آنان را سرازیر می نماید . برخی از آنان ( از میان جاهلان ) رمیده و مطرودند . برخی دیگر درحال ترس و کنده شدن ( از میان مردم هواپرست ) و دسته ای از آنان خاموش و ساکت هستند .

گروهی دیگر از آنان با خدای خود دعای مخلصانه دارند و بعضی دیگر ماتم زده زجر کشیده اند . آنان انسانهایی هستند که تقیه از تبهکاران آنان را به گوشه گمنامی برده و خواری آنان را در برگرفته است . آنان در دریایی از تلخی ها     غوطه ورند . دهان هایشان از سخن گفتن بسته و دل هایشان مجروح است . آنان جامعه خود را پندها دادند ، تا خسته و مغلوب شدند تا آن جا که خوار گشتند و کشته شدند ، تا عددشان کم شد .

بخشهایی از خطبه 32 / نهج البلاغه


 
comment نظرات ()