شعر فردوسی در مدح پیامبر و امام علی علیه السلام

همان چشمه ی شیر و ماء و یقین

 

اگر چشم داری به دیگر سرای

 

به نزد نبی و علی گیر جای

 

 

 

گرت زین بد آید گناه منست

 

چنین است و این دین و راه من است

 

برین زادم و هم برین بگذرم

 

چنان دان که خاک پی حیدرم

 

دلت گر به راه خطا مایلست

 

ترا دشمن اندر جهان خود دلست

 

نباشد جز از بی پدر دشمنش

 

که یزدان به آتش بسوزد تنش

 

هرآنکس که در جانش بغش علی است

 

ازو زارتر در جهان زار کیست

 

نگر تا نداری به بازی جهان

 

نه برگردی از نیکی ات پی همرهان

 

همه نیکی ات باید آغاز کرد

 

چو با نیکنامان بوی همنورد

 

از این در سخن چند رانم همی

 

همانا کرانش ندانم همی

/ 2 نظر / 19 بازدید
سيب سرخ

با سلام مرحبا بر همه‌ي اونايي كه دل در گرو اين خاندان دارند ممنون- نديده بودم اين شعر رو يا علي

ژارسا

با سلام.از شما بطور رسمی دعوت میشود به سایت جامعه مجازی ایلپا بپیوندید و در کنار خانواده صمیمی ما یک زندگی پاک مجازی را در کنار دوستانی گل و صمیمی تجربه کنید.این سایت وابسته به سایت نور زهرا میباشد.